14 AĞUSTOS İŞGALİN GÜNÜDÜR!

14 AĞUSTOS İŞGALİN GÜNÜDÜR!

42 yıl önce bugün adına “barış harekatı” dedikleri şeyin neye dönüştüğünü görmek için artık aynaya bakma zamanı gelmedi mi?

Bu ülkede barışı sözde değil gerçekte inşa etmek için geçmişi sorgulama zamanı gelmedi mi?

Adına “barış” denilen şey, ülkemizi işgal ettiği ettiği gibi hayatlarımızı da işgal etti. Mağusa’nın yarısını cesete çevirdi. Maraş’ta zamanı 1974’te durdurdu, bir daha da canlandırmadı.

Bu küçücük adayı tellerle, sınırlarla sarıp sarmaladı. Her köşeyi ve bucağı askeri kamplarla doldurdu. Demokratik iradenin, bu alanlara girmesini, bu alanları sorgulamasını engelledi.

Geçmişi sorgulayanları, barışı arayanları hain, kendine biat edenleri, korkudan beslenenleri vatansever ilan etmekten hiç çekinmedi.

Militarizmi şehirlerimizden tutun da ailemizin içine kadar yerleştirdi. 42 yıldır her erkekten birer asker yaratmaya çalıştı.

Sadece tek tarafı suçlayarak, kendi mağduriyetini yücelterek, sürekli bir öteki yaratarak, barış sürecini 42 yıldır erteledi.

Dayanışma olarak bugün 42 yıldır zamanın durduğu Maraş’ın tellerinin önünde bir çağrı yapmak istiyoruz.

Adadaki paydaş ve bireylerin artık kendi bildiği doğruları sorgulaması gerekmektedir. 1974’te yaşadığımız bölünmenin bir son bulması için herkesin geçmişiyle, geleceğiyle ve hatalarıyla yüzleşmesi gerekir.

Biz, aynaya bakıp geçmişi sorgulayanların, hatalarından ders çıkarıp geleceği inşa edebilenlerin bu ülkenin gerçek yurtseverleri olduğuna inanmaktan çekinmiyoruz.

Biz, daha iyi bir gelecek, daha güzel bir ülke için sınırların ve silahların değil, insani değerlerin ve sorgulamanın esas olduğundan şüphe duymuyoruz. Ne ortadoğuda, ne batıda ne de dünyanın başka bir yerinde silahlar ve savaşlar hiçbir şey kazanamamıştır.

Gerçek kazanım her zaman sorgulama, düşünme ve insani değerleri yeşertmeyle ortaya çıkmıştır.

Bu yüzden de bugün burada kendimiz de dahil herkesi, bölünmüşlüğü veya militarizmi kutlamak veya buna sessiz kalmak yerine sorgulayarak geleceğe ve bu ülkeye sahip çıkmaya davet ediyoruz.

Bir kez daha bıkmadan usanmadan, barışın en büyük değer olduğuna inandığımızı ve bu ülkede bu değeri yükseltmek ve yaşatmak için her türlü mücadeleye hazır olduğumuzu duyurmak isteriz.

Sınırsız, askersiz ve birleşik bir Kıbrıs için dayanışma!

*-*-*-*-

 

14-agustos-1 14-agustos-2 14-agustos-3 14-agustos-4 14-agustos-5 14-agustos-6

 

 

 

 

Δεν νομιζέτε ότι ήρθε η ώρα να κοιταχτούμε στον καθρεύτη για να δούμε σε τι έχει μετατραπεί αυτό που απόκαλούμε “ειρηνική επιχείρηση” σήμερα μετά από 42 χρόνια;

Δεν ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε το παρελθόν για να μπορέσουμε να χτήσουμε την ειρήνη σε αυτή τη χώρα, όχι στα λόγια αλλά στην πράξη

Αυτό που αποκαλείται “ειρήνη” όχι μόνο που εισέβαλε στην χώρα μας αλλα και στις ζωές μας. Μετάτρεψε την μισή Αμμόχωστο σε πόλη φάντασμα. Στο Βαρόσι, σταμάτησε τον χρόνο το 1974 και δεν άφησε να ζωντανέψει ποτέ ξανά.

Περικύκλωσε αυτό το μικρό νησί με συρματοπλέγματα, με σύνορα. Γέμισε στρατόπεδα σε κάθε γωνία. Απαγόρευσε την δημοκρατική βούληση να μπει σε αυτά τα στρατόπεδα, απαγόρευσε να τα αμφισβητήσει.
Δεν δίσταζε να αποκαλέσει προδότες, αυτούς που προβληματίστηκαν για το παρελθόν, αυτούς που ψάχνουν την ειρήνη. Δεν δίσταζε να αποκαλέσει πατριώτες, αυτούς που τρέφονται από τον φόβο και αυτούς που υποτάσσονται.

Τοποθέτησε τον μιλιταρισμό μέσα στην πόλη, μέχρι τις οικογένειες μας. Εδώ και 42 χρόνια προσπαθεί να μετατρέψει κάθε άντρα σε στρατιώτη.

Κατηγορώντας μόνο την άλλη πλευρά, δοξάζοντας τα δικά του βάσανα, δημιουργώντας συνέχεια έναν ¨άλλον¨, αναβάλλει την διαδικασία της ειρήνης εδώ και 42 χρόνια.

Σήμερα ως ¨Αλληλεγγύη¨ θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα μπροστά στα συρματοπλέγματα του Βαρωσιού στον οποίο σταμάτησε ο χρόνος πριν 42 χρόνια.

Oı θεσμοί και τα άτομα στο νησί, πρέπει πλέον να αναρωτηθούν για όσα ξέρουν. Για να σταματήσει η διχοτόμηση που ζούμε από το 1974, όλοι μας πρέπει να αντιμετωπίσουμε το παρελθόν, το μέλλον και τα λάθη μας.

Δεν φοβόμαστε να πιστέψουμε ότι, οι πραγματικοί πατριώτες αυτής της χώρας είναι αυτοί που μπορούν να κοιταχτούν στον καθρέφτη και αναρωτιούνται για το παρελθόν.

Εμείς δεν αμφισβητούμε ότι για ένα καλύτερο μέλλον και για μια καλύτερη χώρα, η ουσία είναι οι ανθρώπινες αξίες και ο προβληματισμός και όχι τα σύνορα και όπλα. Είτε στην Μέση Ανατολή, είτε σε άλλη χώρα του κόσμου, τα όπλα και ο πόλεμος δεν κέρδισαν ποτέ τίποτα.

To πραγματικό πλεονέκτημα αποκτάται πάντα με τον προβληματισμό, με την σκέψη και με την προώθηση των ανθρώπινων αξίων.

Για αυτόν τον λόγο, εδώ σήμερα καλούμε όλους, αντί να γιορτάσουμε την διχοτόμηση και τον μιλιταρισμό και να μείνουμε σιωπηλοί, να διεκδικήσουμε το μέλλον και την πατρίδα.

Για άλλη μια φορά, θέλουμε να φωνάξουμε ότι πιστεύουμε στην ειρήνη ως μεγαλύτερη αξία και είμαστε έτοιμοι να αγωνιζόμαστε για να υψώσει και να ζήσει η ειρήνη στην χώρα μας.

Αλληλεγγύη για μια Κύπρο ενωμένη, χωρίς σύνορα χωρίς στρατούς!